سلام

دوستای عزیزم یه مدت طولانی هست که نیستم و به وبلاگ و ایمیل و کلا اینترنت سری نمی زنم. اونم فقط و فقط به خاطر دلتنگی هست که شدیداَ دچارش شدم و ناراحت هستم.

تو زندگی هر کسی مشکلاتی هست و آدمها باید باهاش بجنگند ولی خب فعلاَ من که نتونستم باهاش کنار بیام و خیلی ناراحت هستم. برادرم که خیلی دوستش داشتم و برام خیلی عزیز بود از کشور رفته و این رفتن مثل سفرهای همیشه اش نسیت. این بار دیگه برگشتی نداره. آرزوی موفقیت دارم براش و امیدوارم که همیشه لبخند رو لبهاش باشه.

اما بدونه که یکی اینجا نمیتونه با ندیدنش کنار بیاد.

موفق باشید.

این بار نه تصمیم دارم از کتابها بنویسم و نه جملات زیبایی که گوشه چشمی بر من میزند تا آنها را در اینجا بازگو کنم و بنویسم. از دلشکستگی هایم بارها گفته بودم از اینکه بارها دلم از کسانی شکسته است که شاید روزی بیایند و اینجا را بخوانند و بدانند که همه بی منظور بوده است و فقط از کار هست که خسته هستم و توان انجام کاری دگر را ندارم. نه این بار نمی خواهم دیگر از دلتنگی ها و دلشکستگی هایم بگویم. از ناامیدی هایم از ادامه راه زندگی بگویم از نامهربانی هایی که دیده و شنیده ام بگویم.نمی خواهم بگویم خسته ام و دیگر توانی برای ادامه راه ندارم. نمی خواهم بگویم که این بار دلشکسته از کسانی هستم که روزی بهترین دوستانم بودند و نمی خواهم بگویم اکنون انتظار محبت را از آنان دارم  و تشنه محبت آنان هستم.نمی خواهم بگویم که شاید برای بدقولی و کوتاهی بی منظور بارها کنایه ها دیده و شنیده و ناامید شدم. نمی خواهم بگویم که...

این بار نمی خواهم بدانم که چه بگویم

کنارم بنشین ای عزیزترین، و به قلبم گوش کن؛ بخند، که شادی تو نمادی از آینده ماست؛

قلب من راضی نمی شود که تو رازش را انکار کنی.

خلیل جبران

Sit by me. my beloved and listen to my heart

Smile for your happiness is a symbol of our future

My heart refuses to deny you its secret

Khalil Gibran

همه چیز برای من و تو می شکفد؛

و اولین اندیشه جهان میتواند از آن ما باشد؛

ما عاشقیم؛ و بهشت برای ما آفریده شد.

فقط برای من و تو؛

لوئیس اونترمایر

Only of thee and me till all shall fade

Only of us the world first thought can be

For we are love and heaven itself is made

Only of thee and me.

Louis Untermeyer

غریب است دوست داشتن. و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن... وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ... و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛ به بازیش می‌گیریم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بی رحم ‌تر. تقصیر از ما نیست؛ تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند.

سلام دوستای خوب

خلاصه بعد از مدت طولانی من اومدم. اول از همه خیلی خوشحالم که تونستم بعد از مدت طولانی تو جشن بچه های خوب پرشین بلاگ رو ببینم، به من که خیلی خوش گذشت.درسته یه جورایی اصلاً امکان اومدنم نبود اما به هر زحمتی بود خودمو رسوندم و خیلی هم بهم خوش گذشت. اما در کنار همه خوبی ها و خوش گذشتن ها آخر مراسم با خداحافظی بهنامترین از مدیریت خیلی ناراحت شدم اما خب از صمیم قلبم براشون آرزوی موفقیت و سلامتی رو دارم و امیدوارم همیشه سالم و سلامت باشند.آروزیی که برای همه دوستای پرشینی خودم دارم.

 اما خب باز دوباره امروز صبح اومدم یه سر وبلاگمو بعد از 5 روز یه نگاهی بکنم و یه بازدیدی داشته باشم که یه دفعه با یک نظر از طرف همون آدم که نمیشناسمش و هدفش چی هست مواجه شدم.نمیدونم آقای محترم یا حتی خانم محترم هدفت از این کار چی هست و برای چی داری توی یه وبلاگ که مخاطبینیش عامه مردم هستند این طوری نظر میگذاری.واقعا برات متاسفم.خلاصه دوست ندارم دیگه اعصابم خورد باشه پس ترجیح میدم پیگیری کنم.

ببخشید زیاد پرحرفی کردم.موفق و سلامت باشید.

سلام خدمت همه دوستان

واقعاً نمیدونم چی بگم نه میشه عذرخواهی کرد چون بار اولم نیست و نه میشه بیخیال بود چون وجدانم نمیگذاره خلاصه مدتی هست سرم خیلی شلوغه. مشغله کاریم خیلی زیاد شده و همین باعث شده بجز دوستای وبلاگیم دوستای بیرون از محیط اینترنتم رو هم از دست بدم. مخاطب این وبلاگ نیستند اما اگه به واسطه آشنایی یا دوستی اومدین اینجا عذرخواهی منو بپذیرین

نه تو یه اداره دولتی کار میکنم و نه وزیرم این حرفی بود که یکی از دوستام بهم زد و  واقعاًَ دلم شکست. فقط مشکلم وجدان کاری هست .همین امیدوارم که دیگه هیچ وقت پست عذرخواهی رو تو وبلاگم نخونید              

با عرض سلام خدمت شما همه بازدیدکنندگان محترم

صبح که داشتم نظرات وبلاگم رو نگاه می کردم با نظری غیر دوستانه و کاملاً با لحنی بی ادبانه که در شأن دنیای مجازی نیست روبرو شدم با نظری که وقتی دیدم آنچنان عصبی شدم که نمی دونستم واقعاً چیکار کنم.

از همین جا به کسی که این نظر رو گذاشته میگم که در شان کسی که با دنیای مجازی کار میکنه نیست که با الفاظی رکیک نظر خودش رو نسبت به نویسنده وبلاگ اعلام کنه. اونم چی در نظر عمومی که شاید دوستی، مدیری یا همکاری اونو می خوند و شاید هم خونده. بلاخره نمیدونم برای چی این کار رو کردین اما مطمئن باشید ذره ای به شخصیت من لطمه نخورد بلکه خودتون با این کار زیر سوال رفتید...

کاش قبل از اینکه استفاده از اینترنت در دنیای ما عادی بشه فرهنگ استفاده از اون زودتر عادی می شد.